Tangiie’s Weblog

เกาเหลาภูเก็ตชามที่ 1

พาน้อง Yaris ออกต่างจังหวัดครั้งแรก กรุงเทพฯ – ภูเก็ต
หนุกหนานจริงๆ เป็นการขับรถ และนั่งรถที่ไกลที่สุดก็ว่าได้
ไกลมาก … แต่สนุกดีนะ คนละอารมณ์กับนั่งเครื่องเลย
เสียอย่างเดียวคือเมื่อย…
พี่แอ็คขับออกจากกรุงเทพฯ 9 โมงออกจากบ้าน
แวะทานข้าวที่เพชรบุรี แวะเที่ยวพระราชวังบ้านปืน ถิ่นเก่าข้าพเจ้าเอง
ขับผ่านมาถึงชุมพร เข้าสุราษฎร์ ถึงสุราษฎร์ตอน 6 โมงเย็น
ข้าพเจ้าขับต่อจนถึงภูเก็ต ประมาณ 4 ทุ่มได้ รวมแล้วใช้เวลาไปร่วม 10 ชม.

ปล. ในที่สุดเราก็ซื้อแผนที่ประเทศไทย แต่ไม่ได้ใช้ เพราะมีป้ายบอก และถามเค้าเอาตลอดทาง
(ซื้อทำไม??????)

และนี่ คือโฉมหน้าน้อง Yaris ที่ว่า T_T
ข้าพเจ้ารอดมาอย่างหวุดหวิด เนื่องจาก มิได้เป็นคนขับและคนนั่ง
พึ่งพาน้อง Yaris ไปเที่ยวทิ้งท้ายที่พงันมา…
กลับมาได้วันเดียวเท่านั้น…
คุณ Diach พาขึ้นเสาไฟฟ้าที่ Kata View Point ที่ถนน กะตะ กะรน หาดกะตะ
เรากำลังนอนหลับอย่างสบาย ฝนตกปรอยๆตอน ตี 5 ครึ่ง
Diach โทรมา 5 รอบไม่รับ ง่วงมาก [...]

ในที่สุด…อนาคตคือสิ่งไม่แน่นอนเอาซะจริงๆ
ยิ่งมาเจอวัยรุ่นอย่างเราๆ เอาแน่เอานอนอะไรไม่ได้เลยสักอย่าง
ตอนนี้กลับมาใช้ชีวิตในเมืองกรุงอีกครั้ง
หลังจากเคยชินกับการอยู่แบบบ้านๆ
เคยหลงลืมไปเป็นครั้งคราว ว่าเราเป็นคนต่างจังหวัด
คิดกลมกลืนไปว่าเป็นคนพื้นที่
เหมือนเวลาไปเรียน summer ที่เมืองนอก
พอจะฟังออก พูดได้ก้ต้องกลับซะแล้ว
เช่นกัน พอฟังภาษาใต้ออก และกำลังจะพูดได้
ก้ต้องกลับซะแล้ว…
เหตุผลร้อยแปดคงพอขัดได้ แต่การทำเพื่อพ่อกับแม่
คงเป็นเหตุผลเดียว ที่จะทำให้ท่านภูมิใจมากที่สุด
ได้ยินแม่พูดแค่คำเดียวว่าหมดห่วง มันโล่งใจกว่าอะไรทั้งหมด
ชีวิต 10 เดือนที่เหมือน 10 ปีกับผู้คนที่ภูเก็ต
มากมายซะเหลือเกิน คนใต้น่ารักและมีน้ำใจ
อยู่กันแบบบ้านๆ พี่ๆน้องๆ ประทับใจจริงๆ
ไม่รู้จะเอาอะไรมาตอบแทนทุกสิ่งทุกอย่างที่พี่ๆน้องๆให้มา
หัวเราะ ร้องไห้ เมายันเช้า ข้ามวันข้ามคืน
อยากจะหัวเราะก้ไม่ต้องหัวเราะคนเดียว
อยากจะร้องไห้ไม่ต้องไปวิ่งหาไหล่ให้ซบ แต่กลับมีคนเอาไหล่มารอรับ
อยากจะเมาจะกินเหล้าก้มีคนให้ไปกิน 3 วัน 3 คืนไม่มีบ่น
การใช้ชีวิตอยู่ที่นี่นับว่าเป็นชีวิตที่สุดโต่งมากจริงๆ
ทะลุเป้า ออกนอกโลกไปเลย
การมีเพื่อนดีๆ คนรอบข้างที่จริงใจ หายากจริงๆ
แต่ฉันมี … เพื่อนสาว8คน ที่ร่วมชะตากรรมไปด้วยกัน
แยกย้ายจนเหลือเพียง 5 ไม่เคยทิ้งกันจริงๆ
เจอหน้ากัน 2 ครั้ง แต่ต้องมาใช้ชีวิตอยู่ร่วมกันแทบจะ 24 ชม.
เรารักกันอย่างอะไรดี ขอบคุณ ขอบคุณจากใจ
การใช้ชีวิตแบบนี้ ฉันชักเริ่มชิน
ปรับตัวเข้ากับสภาพแวดล้อม พอได้ย้อนกลับมาดู
มันเป็นอะไรที่ช่างวิเศษเอามากๆ
ฉันรักคนที่นั่น ฉันผูกพันกับคนหลายคน
ฉันยังคิดถึงภาพที่มีแต่ภูเขา น้ำทะเลสีฟ้าใส หาดทรายขาวๆ
ถึงแม้จะมีพายุเข้ามาบ้าง แต่น้ำทะเลยังคงใสไม่เคยเปลี่ยนแปลง
กับความทรงจำที่ไม่รู้จะได้เจอกันอีกเมื่อไหร่
มีคนๆนึง ยังรอคอยฉันอยู่
เป็นความโชคดีที่มีกรรมบัง บังซะมิดเลย
ฉันโชคดีที่ได้เจอใครก้ไม่รู้ ญาติก้ไม่ใช่
แต่กลับทำเพื่อฉันทุกอย่าง คอยดูแล เป็นห่วงเป็นใย
ไม่เคยคิดร้าย มีแต่จะคอยหยิบยื่นสิ่งดีๆเข้ามาในชีวิต
เค้าเป็นให้ฉันได้แทบจะทุกอย่างที่คนๆนึงจะพึงกระทำได้
ต่อให้ลำบากแค่ไหน เจ็บแค่ไหนเค้าก้ทำ
ฉันไม่ลังเลที่จะไม่มอบสิ่งตอบแทนให้เค้า
ฉันให้ความรักเค้าด้วยความเต็มใจและจริงใจ
ฉันรู้แค่ว่าสิ่งดีๆที่เกิดขึ้น ความอบอุ่น [...]